آزار ذهن - شاهنامه

آزار ذهن

چهارشنبه 19 دی‌ماه سال 1386

 
دو رهرو در حین سفر به یک رودخانه رسیدند، زنِ جوانی را در آنجا دیدند. آن زن نمی توانست از رودخانه بگذرد، از آنها خواهش کرد اگر امکانش باشد او را به آن طرف آب ببرند .
یکی از رهرو ها مردٌد بود ولی دیگری سریعن او را روی شانه هایش از میان آب حمل کرد و در ساحل آن طرف به زمینش نهاد ،آن زن از او سپاسگزاری کرد و رفت.

هم چنان که آنها به راهشان ادامه می دادند،یک رهرو حسابی فکر ش مشغول و پریشان بود و نمی توانست ساکت باشد و به حرف آمدو پرسید، "برادر ، آموزش روحانی ما می گوید، از هر گونه تماس با زنان دوری کنیم ، ولی تو آن زن را روی شانه هایت به آن سوی آب حمل کردی! "

دیگر رهرو پاسخ داد:"من او را در آن سوی آب بر زمین نهادم و در صورتی که تو هنوز مشغول حمل او هستی! "


Two traveling monks reached a river where they met a young woman. Wary of the current, she asked if they could carry her across. One of the monks hesitated, but the other quickly picked her up onto his shoulders, transported her across the water, and put her down on the other bank. She thanked him and departed.
As the monks continued on their way, the one was brooding and preoccupied. Unable to hold his silence, he spoke out. "Brother, our spiritual training teaches us to avoid any contact with women, but you picked that one up on your shoulders and carried her!"
"Brother," the second monk replied, "I set her down on the other side, while you are still carrying her."